Święta Brygida z Kildare

Brygida - imię pochodzenia celtyckiego od rdzenia brig-/brigo- szczyt, siła, cnota, męstwo. Według innej teorii imię to pochodzi od celtyckiej bogini Brigantii i oznacza: wyniosła, wysoka.

Trudno jednoznacznie określić datę urodzin św. Brygidy. Przyjmuję się, że było to między rokiem 452 a 456. Na świat przyszła w Fanghart w Irlandii. Jej rodzice przyjęli chrzest z rąk św. Patryka. Brygida już od dzieciństwa okazywała znamiona świętości. Legenda głosi, że prosiła Boga, aby zabrał jej urodę, by mogła uniknąć małżeństwa i podążać za swym powołaniem religijnym. Według tradycji plotła małe krzyżyki ze słomy, które do dziś są bardzo popularne w Irlandii. W wieku 10 lat złożyła na ręce nieznanego bliżej biskupa ślub dozgonnej czystości i przywdziała biały welon. Niebawem założyła klasztor w Kildare (Cil Dar - Dębowy kościół), którym kierowała przez wiele lat. Miejsce to stało się głównym ośrodkiem chrystianizacji Irlandii. Święta zorganizowała także wspólnoty w innych częściach Irlandii.

Św. Brygida była hojna i pogodna, gwałtowna i energiczna. Jej jedynym pragnieniem było pomagać biednym i potrzebującym, nieść im ulgę w cierpieniach. Zmarła w wieku 70 lat. Dokładnie nie wiadomo, gdzie zostało złożone jej ciało. Przypuszczalnie w Kildare. Brygida jest najpopularniejszą po świętym Patryku irlandzką świętą, uznawana (obok niego) za patronkę Irlandii i szczególną opiekunkę prac na roli. Uważana jest za matkę życia zakonnego na tej wyspie. Bardzo liczne są w Irlandii kościoły pod jej wezwaniem. Ikonografia przedstawia ją w stroju opatki z pastorałem w ręku i z księgą reguły zakonnej.

Wspomnienie św. Brygidy z Kildare obchodzimy w Kościele 1 lutego.

Będąc w Kildare warto odwiedzić dawną katolicką Katedrę pod wezwaniem św. Brygidy, po burzach dziejowych należy obecnie do Kościoła Anglikańskiego (Church of Ireland).